മലയാള സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ ചെറുകഥാകൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ സുസ്ഥിരമായ ഇടം കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിൻ്റെ ആദ്യ നോവലായ ‘മാതംഗലീല’, സമകാലിക മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിലെ ആഖ്യാന പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യങ്ങളുടെയും ഒരു പുതിയ പരിച്ഛേദമാണ്. ചെറുകഥകളിൽ അദ്ദേഹം പുലർത്തിയിരുന്ന സൂക്ഷ്മമായ സാമൂഹിക നിരീക്ഷണങ്ങളും ഭാഷാപരമായ കരുത്തും നോവൽ എന്ന വിശാലമായ ക്യാൻവാസിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ കൂടുതൽ ആഴമുള്ള രാഷ്ട്രീയ മാനങ്ങളും മിത്തോളജിക്കൽ അടരുകളും സ്വീകരിക്കുന്നത് കാണാം. കേരളത്തിന്റെ എഴുപതുകളിലെ തീവ്ര രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലവും ആനപ്പാപ്പാന്മാരുടെ വന്യമായ ജീവിതവും ഒടിവിദ്യ പോലെയുള്ള നാട്ടുവിശ്വാസങ്ങളും കോർത്തിണക്കി നിർമ്മിച്ച ഈ കൃതി, മലയാള വായനക്കാർക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതിയുടെ ലോകമാണ് തുറന്നു നൽകുന്നത്.

എഴുത്തുകാരൻ്റെ സാഹിത്യ പരിസരം: ചെറുകഥയിൽ നിന്ന് നോവലിലേക്ക്

സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം മലയാളത്തിലെ ഉത്തരാധുനിക ചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിൽ ഒരു വഴിത്തിരിവ് സൃഷ്ടിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ‘ബിരിയാണി’, ‘കൊമാല’, ‘പന്തിഭോജനം’ തുടങ്ങിയ കഥകൾ മലയാളിയുടെ കപട സദാചാരങ്ങളെയും രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യങ്ങളെയും നിശിതമായി വിമർശിച്ചവയാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ തലങ്ങളിൽ നിന്ന് അസാധാരണമായ രാഷ്ട്രീയ സത്യങ്ങളെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ രീതി മാതംഗലീലയിലും പ്രകടമാണ്. ഒരു ചെറുകഥാകൃത്ത് നോവലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളി ആഖ്യാനത്തിൻ്റെ  വിസ്തൃതിയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികാസവുമാണ്. എന്നാൽ മാതംഗലീലയിൽ അദ്ദേഹം തൻ്റെ ചെറുകഥകളിലെ സൂക്ഷ്മത കൈവിടാതെ തന്നെ നോവലിൻ്റെ വിശാലമായ ആഖ്യാനതന്ത്രങ്ങളെ സമർത്ഥമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.

ചെറുകഥാ സമാഹാരത്തിന് 2008-ൽ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം നേടിയ അദ്ദേഹം, സിനിമ-സീരിയൽ രംഗങ്ങളിലും തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ‘അന്നയും റസൂലും’, ‘ബാച്ചിലർ പാർട്ടി’ തുടങ്ങിയ സിനിമകളുടെ തിരക്കഥാകൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ ദൃശ്യഭാഷയിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വൈദഗ്ധ്യം നോവലിലെ ആഖ്യാനത്തെയും സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാതംഗലീലയിലെ ഓരോ സന്ദർഭവും വായനക്കാരൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചലച്ചിത്രത്തിലെന്നപോലെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

മാതംഗലീല: ശീർഷകത്തിന്റെ ബഹുസ്വരത

‘മാതംഗലീല’ എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ മലയാളിയുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ ആദ്യം എത്തുന്നത് ആനകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രാചീന സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥമാണ്. തിരുമംഗലത്ത് നീലകണ്ഠൻ മൂസ്സ് രചിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥം ഗജലക്ഷണ ശാസ്ത്രത്തെയും ആനകളുടെ ചികിത്സാ രീതികളെയും കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക രേഖയാണ്. പാലകാപ്യ മുനിയുടെ ‘ഹസ്തായുർവേദ’ത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ‘മാതംഗം’ എന്നാൽ ആനയെന്നും ‘ലീല’ എന്നാൽ വിനോദം അഥവാ കളി എന്നുമാണ് അർത്ഥം.

എന്നാൽ സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം തൻ്റെ നോവലിന് ഈ ശീർഷകം നൽകുമ്പോൾ അത് കേവലമായ ഒരു മൃഗശാസ്ത്ര വിവരണമല്ല. മറിച്ച്, ആനയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള വന്യമായ ബന്ധത്തെയും, മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുടെ മേൽ നടത്തുന്ന അധികാരപ്രയോഗങ്ങളെയും, രാഷ്ട്രീയമായ പകയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രൂപകമായാണ് അദ്ദേഹം ഇതിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നോവലിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായ തിരുമിറ്റക്കോട് ബാലകൃഷ്ണൻ ഒരു ആനപ്പാപ്പാനാണ്. അയാളുടെ ജീവിതം ആനയുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥത്തിലെ ലക്ഷണ ശാസ്ത്രങ്ങൾ നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവ ലക്ഷണങ്ങളുമായും രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുമായും ഇഴചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആനയുടെ വന്യതയും മനുഷ്യന്റെ ഹിംസയും തമ്മിലുള്ള സാമ്യം നോവലിലെ രാഷ്ട്രീയ പരിസരത്തെ കൂടുതൽ ഗഹനമാക്കുന്നു.

പശ്ചാത്തലം: എഴുപതുകളിലെ തിരുമിറ്റക്കോട്

നോവലിന്റെ പശ്ചാത്തലം എഴുപതുകളിലെ കേരളമാണ്. തിരുമിറ്റക്കോട് എന്ന ഗ്രാമത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് കഥ വികസിക്കുന്നത്. ഏതൊരു സാധാരണ ഗ്രാമത്തെയും പോലെ ശാന്തമായിരുന്ന തിരുമിറ്റക്കോടിനെ മാന്ത്രികകഥകളുടെയും അദ്ഭുതങ്ങളുടെയും ഒരു വിസ്മയ ഭൂമികയാക്കി മാറ്റുന്നത് ബാലകൃഷ്ണൻ്റെ സാന്നിധ്യമാണ്. 1970-കൾ കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളുടെ കാലമായിരുന്നു. നക്സലൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉദയവും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലുകളും ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു.

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അതിരുകളേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മാനസികാവസ്ഥയെയാണ് നോവലിസ്റ്റ് പശ്ചാത്തലമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രണയവും പ്രതികാരവും രതിയും പകയും മഹാവ്യഥയും ചേർന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ് നോവലിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. എഴുപതുകളിലെ തീവ്രരാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ ഇരമ്പലുകൾ തിരുമിറ്റക്കോടിന്റെ മണ്ണിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ട്. പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ സഹനവും, അവർക്കിടയിലെ വർഗ്ഗസമരത്തിന്റെ പുതിയ രൂപങ്ങളും നോവൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

രാഷ്‌ട്രീയ പരിസരവും ഭരണകൂട വിമർശനവും

മാതംഗലീലയുടെ കാതൽ അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയമാണ്. എഴുപതുകളിലെ തീവ്ര ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയം, പ്രത്യേകിച്ച് നക്സലൈറ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ നോവലിൽ ഉടനീളം കടന്നു വരുന്നു. കൊലപാതകങ്ങളും പകയും പ്രതികാരവും നോവലിലെ പ്രധാന സംഭവവികാസങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഇത് കേവലമൊരു രാഷ്ട്രീയ നോവലല്ല; മറിച്ച് രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ ഹിംസാത്മകതയെയും അത് വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന മുറിവുകളെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ്.

ഭരണകൂടം എങ്ങനെയാണ് സാധാരണ മനുഷ്യരെ വേട്ടയാടുന്നതെന്നും, പോലീസിന്ൻ്റെയും മറ്റ് അധികാര സംവിധാനങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനം എങ്ങനെയാണ് പൗരന്മാരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്കും ജീവനിലേക്കും കടന്നുകയറുന്നതെന്നും സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം വിവരിക്കുന്നു. അയോധ്യയിലെയും മറ്റും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം മുമ്പ് നടത്തിയിട്ടുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങൾ മാതംഗലീലയിലെ രാഷ്ട്രീയ വിമർശനത്തിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥ പട്ടികളേക്കാൾ കഷ്ടമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഭരണകൂടം വിതയ്ക്കുന്ന ഭയവും അതിനെതിരെ മനുഷ്യൻ ഉയർത്തുന്ന ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളും നോവലിൽ മാന്ത്രികതയുടെ അകമ്പടിയോടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.മാന്ത്രിക യഥാർത്ഥ്യവാദവും ഒടിവിദ്യയും

മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ മാന്ത്രിക യഥാർത്ഥ്യവാദം (Magical Realism) പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം അതിനെ കേരളത്തിന്റെ തനതായ നാട്ടറിവുകളുമായും വിശ്വാസങ്ങളുമായും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. നോവലിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഘടകം ‘ഒടിവിദ്യ’ അഥവാ ഒടിമന്ത്രവിദ്യയാണ്. രൂപം മാറാനും അദൃശ്യനാകാനുമുള്ള കഴിവ് ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന് കൈവരുന്നു. ‘പിള്ള തൈലം’ (ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിൽ നിന്ന് നിർമ്മിച്ചതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന എണ്ണ) ഉപയോഗിച്ചാണ് ഒടിവിദ്യ ചെയ്യുന്നതെന്ന് നോവൽ വിവരിക്കുന്നു.

ഈ മാന്ത്രികത കേവലം വിനോദത്തിനല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, വ്യവസ്ഥിതിക്കെതിരെ പൊരുതാൻ സാധാരണക്കാരൻ കണ്ടെത്തുന്ന അമാനുഷികമായ വഴിയായി ഇതിനെ കാണാം. പരകായപ്രവേശം നടത്തി ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് ഗ്രാമത്തെ മാന്ത്രികമാക്കുന്ന ബാലകൃഷ്ണൻ ഒരു വിപ്ലവകാരിയുടെയും അതേസമയം ഒരു മൃഗത്തിന്റെയും ഭാവങ്ങൾ ഒരേസമയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. സ്വപ്നവും യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ ഇവിടെ ഇല്ലാതാകുന്നു. ആനയായി മാറുന്ന മനുഷ്യനും മനുഷ്യനായി ജീവിക്കുന്ന ആനയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം നോവലിന്റെ ഘടനയെ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു.

കഥാപാത്ര വിശകലനം: ബാലകൃഷ്ണനും സഹയാത്രികരും

നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ വൈവിധ്യമാർന്ന മാനസിക വ്യാപാരങ്ങൾ ഉള്ളവരാണ്. ഓരോ കഥാപാത്രവും ഒരു രാഷ്ട്രീയ ബോധ്യത്തെയോ സാമൂഹികാവസ്ഥയെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

തിരുമിറ്റക്കോട് ബാലകൃഷ്ണൻ

ആനപ്പാപ്പാനായ ബാലകൃഷ്ണൻ നോവലിലെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ്. അയാളുടെ പരകായപ്രവേശവും ഒടിവിദ്യയുമാണ് നോവലിന്റെ പ്രധാന ആഖ്യാന തന്തു. സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അദ്ഭുതകരമായ രീതിയിൽ അയാൾ മാറുന്നു. അയാളുടെ മരണം പോലും നിഗൂഢതകൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ബാലകൃഷ്ണൻ പാപ്പാൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അയാൾക്ക് ‘പാങ്ങോട് മാധവൻ’ എന്നൊരു വിളിപ്പേരുമുണ്ട്. ബാലകൃഷ്ണന്റെ കൈവശമുള്ള ഡയറിയും ഒടിവിദ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓലകളും നോവലിലെ വലിയ രഹസ്യങ്ങളാണ്.

സെൽവി

നോവലിലെ പ്രധാന സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒരാളാണ് സെൽവി. വിചിത്രമായ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ ഉള്ള സെൽവിക്കൊപ്പം കണ്ണാന്തളി, താഴമ്പൂ തുടങ്ങിയ നിരവധി സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളെ നോവലിൽ കാണാം. ഇവരുടെയെല്ലാം ജീവിതം പ്രതികാരത്തിന്റെയും പകയുടെയും രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളാൽ മുറിവേറ്റതാണ്. സ്നേഹവും ഹിംസയും ഒരേസമയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരാണ് ഇവർ.

ആർ.ഡി.ഒ (Revenue Divisional Officer)

ബാലകൃഷ്ണൻ്റെ സുഹൃത്തായ ശിവദാസനിൽ നിന്ന് അയാളുടെ കഥ കേൾക്കാൻ എത്തുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് ആർ.ഡി.ഒ. ഒരു ഔദ്യോഗിക പദവിയിലുള്ള വ്യക്തിക്ക് ബാലകൃഷ്ണന്റെ നിഗൂഢമായ ജീവിതത്തോടുള്ള താല്പര്യം ഭരണകൂടത്തിന് സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതരഹസ്യങ്ങളോടുള്ള ഒളിഞ്ഞുനോട്ടമായി വ്യാഖ്യാനിക്കാവുന്നതാണ്. കഥയുടെ അവസാനം ഈ ആർ.ഡി.ഒ എവിടെ അപ്രത്യക്ഷനായി എന്നത് വായനക്കാരനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഘടകമാണ്.

ശിവദാസൻ

ബാലകൃഷ്ണൻ്റെ സുഹൃത്തായ ശിവദാസനാണ് കഥയുടെ മറ്റൊരു ആഖ്യാതാവ്. അയാൾ ബാലകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതത്തെയും അയാളിലെ മാറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് ആർ.ഡി.ഒയോട് സംസാരിക്കുന്നു. ഗ്രാമത്തിന്റെ ചരിത്രവും ബാലകൃഷ്ണന്റെ രഹസ്യങ്ങളും ശിവദാസനിലൂടെയാണ് അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

പ്രതീകാത്മകതയും ദർശനവും

മാതംഗലീലയിൽ ബിംബങ്ങൾക്കും പ്രതീകങ്ങൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ആന, പാമ്പ്, തവള തുടങ്ങിയ ജീവികൾ നോവലിൽ പലപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

• സർപ്പം: കഴുത്തിൽ സർപ്പത്തെ ചുറ്റിവെച്ച് ഇരുട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ ചിത്രം വന്യമായ രതിയുടെയും പ്രതികാരത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.
• ആന: അധികാരത്തിന്റെയും വന്യതയുടെയും ശക്തിയുടെയും ബിംബമാണ് ആന. മനുഷ്യൻ ഇതിനെ മെരുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സംഘർഷമാണ് നോവലിന്റെ കാതൽ.
• മണിത്തവള: കഥയുടെ അവസാനം വീറ്റുമുറ്റത്തെ നീർക്കുളത്തിൽ നിന്ന് ശിവദാസനെ നോക്കുന്ന മണിത്തവള വായനക്കാരന്റെ മുന്നിൽ ഒരു സമസ്യയായി ശേഷിക്കുന്നു. ഈ മണിത്തവള ബാലകൃഷ്ണനാണോ അതോ മറ്റാരെങ്കിലുമാണോ എന്നത് നോവലിസ്റ്റ് വായനക്കാരുടെ ഭാവനയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.

ഈ പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ ആന്തരികമായ വന്യതയെയും നാഗരികത അവനിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങളെയും സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. എഴുപതുകളിലെ രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ വന്യത കൂടുതൽ അപകടകരമായ രൂപങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളുന്നു.

ആഖ്യാന തന്ത്രം: ഫ്രെയിം സ്റ്റോറി മുതൽ ചാനൽ ചർച്ച വരെ

നോവലിന്റെ ആഖ്യാനത്തിൽ ആധുനികവും പുരാതനവുമായ ഘടകങ്ങൾ ഇഴചേരുന്നുണ്ട്. ഒരു ചാനൽ ചർച്ചയിലൂടെയാണ് നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നത്. വിശ്വൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ആത്മഹത്യ ചർച്ചാ വിഷയമാകുന്നു. ഇത് സമകാലിക മാധ്യമങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകളെയും മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ദുരന്തങ്ങളെ കേവലമായ വാർത്താ മൂല്യമായി കാണുന്ന പ്രവണതയെയും വിമർശിക്കുന്നു.

ഈ ഫ്രെയിം സ്റ്റോറിയിൽ നിന്ന് കഥ എഴുപതുകളിലെ തിരുമിറ്റക്കോടിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ആധുനികമായ മാധ്യമ ഇടപെടലുകളും പുരാതനമായ ഒടിവിദ്യയും ഒരേ നോവലിൽ കടന്നുവരുന്നത് വായനക്കാരന് കൗതുകകരമായ ഒരനുഭവമാണ്. ഇത് കാലങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുകയും രാഷ്ട്രീയ ഹിംസയുടെ തുടർച്ചകളെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ എഴുത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്ന ഈ ‘അപൂർവ്വ രചന’ രീതി മലയാള നോവലിൽ പുതിയൊരു പാത തുറക്കുന്നു.

മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിലെ സ്ഥാനം

മലയാളത്തിലെ നോവൽ രൂപീകരണത്തെ പല ഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കാം: പ്രാരംഭഘട്ടം, സാമൂഹിക പരിഷ്കരണ കാലഘട്ടം, സ്വാതന്ത്ര്യസമര കാലഘട്ടം, ആധുനികത, ഉത്തരാധുനികത എന്നിങ്ങനെ. 2010-ന് ശേഷമുള്ള സമകാലിക നോവലുകൾ പലപ്പോഴും ചരിത്രത്തെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും പുതിയ രീതിയിൽ പുനർവായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പട്ടികയിൽ ‘മാതംഗലീല’യുടെ സ്ഥാനം സവിശേഷമാണ്.

മിത്തും മാജിക്കും രാഷ്ട്രീയവും ഒത്തുചേർന്ന നോവൽ എന്ന നിലയിൽ ഇത് ടി.ഡി. രാമകൃഷ്ണന്റെയോ മനോജ് കുറൂരിന്റെയോ ഒക്കെ രചനകളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. എങ്കിലും സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ തനതായ ഭാഷാ’ സ്വാധീനവും സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തോടുള്ള പ്രത്യേകമായ അടുപ്പവും ഈ നോവലിനെ വേറിട്ട് നിർത്തുന്നു. തൻ്റെ മുമ്പത്തെ കഥകളായ ‘മരപ്രഭു’, ‘ലിഫ്റ്റ്’, ‘ആട്ടം’ എന്നിവയിലെല്ലാം അദ്ദേഹം പരീക്ഷിച്ച നാഗരികതയുടെ ആസുര സ്പർശിനികൾ മാതംഗലീലയിൽ കൂടുതൽ ഭീമാകാരമായ രൂപം കൈക്കൊള്ളുന്നു.

വിശകലനം: അധികാരവും ഹിംസയും

മാതംഗലീലയിലെ രാഷ്ട്രീയം കേവലം കക്ഷി രാഷ്ട്രീയമല്ല, മറിച്ച് അത് അധികാരത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയമാണ്. ആനയെ മെരുക്കുന്ന പാപ്പാൻ മുതൽ ഗ്രാമത്തെ അടക്കിഭരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും പോലീസും വരെ ഈ അധികാരത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളാണ്. ഒടിവിദ്യയിലൂടെ രൂപം മാറി പ്രതികാരം ചെയ്യുന്ന ബാലകൃഷ്ണൻ ഒരുപക്ഷെ ഈ അധികാര വ്യവസ്ഥയോടുള്ള കലാപമാണ് നടത്തുന്നത്.

ഭ്രൂണത്തിൽ നിന്ന് നിർമ്മിക്കുന്ന പില്ല തൈലം പോലുള്ള ക്രൂരമായ വിദ്യകൾ പോലും മനുഷ്യൻ തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഹിംസാത്മകമായ പ്രകൃതത്തെ കാണിക്കുന്നു. ഇത്തരം ക്രൂരതകൾ രാഷ്ട്രീയ വേട്ടയാടലുകളിലും കൊലപാതകങ്ങളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. എഴുപതുകളിലെ കേരളീയ ജീവിതത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കിയിരുന്ന ഭയം നോവലിൽ ഉടനീളം ദർശിക്കാം.

ഉപസംഹാരം

സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ ആദ്യ നോവലായ ‘മാതംഗലീല’ മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്. ആനയുടെ വന്യതയും മനുഷ്യന്റെ ഹിംസയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തെ എഴുപതുകളിലെ രാഷ്ട്രീയ പരിസരത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹം ഒരു വലിയ ചരിത്ര സത്യത്തെയാണ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്. ഒടിവിദ്യയും മാന്ത്രികതയും കേവലം അലങ്കാരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അത് വായനക്കാരനെ രാഷ്ട്രീയമായ ഉൾക്കാഴ്ചകളിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള ഉപാധികളാണ്.

തിരുമിറ്റക്കോട് ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന ആനബാലന്റെ കഥയിലൂടെ മലയാളി വായനക്കാർ ഇതുവരെ തൊട്ടുകൂട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത അനുഭൂതികളുടെ രുചിഭേദമാണ് എഴുത്തുകാരൻ പകരുന്നത്. പ്രണയവും പ്രതികാരവും മിത്തും രാഷ്ട്രീയവും ഇത്രമേൽ തീക്ഷ്ണമായി സമ്മേളിക്കുന്ന മറ്റൊരു നോവൽ സമകാലിക മലയാളത്തിൽ വിരളമാണ്. കഥയുടെ അവസാനം അവശേഷിക്കുന്ന ഡയറിയും പില്ല തൈലവും മണിത്തവളയും നോവലിനെ വായനക്കാരന്റെ ചിന്തകളിൽ അവസാനിക്കാത്ത ഒരു സമസ്യയാക്കി മാറ്റുന്നു. സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ എഴുത്തുവഴികളിലെ ഈ ‘അപൂർവ്വ സഞ്ചാരം’ മലയാള നോവലിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ നൽകുന്നു._

photo credit:facebook