ആലക്കോട്: രോഗവും വേദനയും മരണാഭിമുഖ്യവും മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിൽ വെറും ദുരനുഭവങ്ങളായി മാത്രം അവശേഷിക്കണമെന്നില്ലെന്നും അവയെ മറികടന്ന് അതിനുള്ളിലെ സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും കണ്ടെത്താൻ കവിതയ്ക്ക് കഴിയുമെന്നും പ്രശസ്ത കവി വീരാൻകുട്ടി. എഴുത്ത് മനുഷ്യന് ലഭിക്കുന്ന ആത്മചികിത്സയും കവിത പലപ്പോഴും അതിജീവനത്തിന്റെ മന്ത്രവുമായി മാറുന്നതുമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
എഴുത്തുകാരി സിനി തോമസിന്റെ ‘അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കുന്നില്ലെങ്കിലും’ എന്ന കവിതാസമാഹാരം പ്രകാശനം ചെയ്ത് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു വീരാൻകുട്ടി. ആലക്കോട് സർഗ്ഗവേദി റീഡേഴ്സ് ഫോറത്തിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ഒക്ടോബർ നാലിന് വൈകിട്ട് നാലിന് കൊട്ടയാട് നടുപ്പറമ്പിൽ മിനി ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നടന്ന ചടങ്ങിലാണ് പുസ്തകം പ്രകാശനം ചെയ്തത്. കവിയും അധ്യാപകനുമായ മാധവൻ പുറച്ചേരി പുസ്തകം ഏറ്റുവാങ്ങി. സിന്ധു കെ.വി. പുസ്തക പരിചയം നടത്തി.
സിനി തോമസിന്റെ കവിതകളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ രോഗവും ആതുരാനുഭവങ്ങളും വേദനയുടെ വിലാപങ്ങളായി മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് വീരാൻകുട്ടി പറഞ്ഞു. മറിച്ച്, ജീവിതത്തിലെ തീച്ചൂളകളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരാൾ അവയ്ക്കുള്ളിൽനിന്ന് ഒരു പുതിയ സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും കണ്ടെത്തുകയും അതിനെ അതിജീവനത്തിന്റെ മാർഗമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ കവിതകളിൽ കാണുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തി.

ഒരു കയ്യിൽ ബൈബിളും മറുകയ്യിൽ കവിതയും
സമാഹാരത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിലൊന്ന് സിനി തോമസിന്റെ അചഞ്ചലമായ ദൈവവിശ്വാസമാണെന്ന് വീരാൻകുട്ടി പറഞ്ഞു. ഒരു കൈയിൽ ബൈബിളും മറുകൈയിൽ കവിതയുമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഈ കവിതകളുടെ ആത്മലോകം. എന്നാൽ ബൈബിളിനെയും ക്രിസ്തുവിനെയും പുറത്തുനിന്ന് നോക്കിക്കാണുന്ന ഒരാളുടെ സമീപനമല്ല സിനിയുടെ കവിതകളിലുള്ളത്. സ്വന്തം ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുവന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണതയും സൗന്ദര്യവുമാണ് അവയിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ സാന്നിധ്യം, അത്തിവൃക്ഷം, ബൈബിളിലെ വിവിധ പ്രതീകങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ സമാഹാരത്തിൽ പലതരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. മലയാള കവിതയിൽ ബൈബിൾ പ്രതീകങ്ങൾക്ക് ദീർഘമായ പാരമ്പര്യമുണ്ടെങ്കിലും സിനിയുടെ രചനകളിൽ അത് വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് എത്തുന്നുവെന്നതാണ് പ്രത്യേകതയെന്നും വീരാൻകുട്ടി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ഇതിനെ സൂഫി പാരമ്പര്യത്തിലെ റാബിയ ബസ്രിയുടെ നിർമ്മലമായ ദൈവസ്നേഹവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. സ്വർഗം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോ നരകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയമോ കൊണ്ടല്ല, ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന റാബിയയുടെ ഭക്തിഭാവം പോലെ, പ്രതിഫലത്തിനപ്പുറമുള്ള ഒരു ദൈവബന്ധമാണ് സിനിയുടെ കവിതകളിലും തെളിയുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
രോഗം സാഹിത്യത്തിലെ വലിയ അനുഭവം
സമാഹാരത്തിൽ രോഗം ശക്തമായ ഒരു സാന്നിധ്യമാണെങ്കിലും അത് രോഗത്തിന്റെ ദുരിതവിവരണമായി മാത്രം മാറുന്നില്ലെന്ന് വീരാൻകുട്ടി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒരാളെ നിരന്തരം തല്ലിത്തല്ലി കനലാക്കി മാറ്റുന്നതുപോലെ, രോഗാനുഭവങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെ കൂടുതൽ തെളിമയുള്ളതും ശക്തവുമാക്കി മാറ്റുന്ന അനുഭവമായി ഇവിടെ മാറുന്നു.
രോഗവും സാഹിത്യഭാവനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ തന്നെ ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വിഷയമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കെ.പി. അപ്പന്റെ ‘രോഗവും സാഹിത്യഭാവനയും’ എന്ന കൃതിയെയും വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ ‘പാത്തുമ്മായുടെ ആട്’ സംബന്ധിച്ച് വി. രാജകൃഷ്ണൻ നടത്തിയ നിരീക്ഷണത്തെയും അദ്ദേഹം ഉദാഹരണങ്ങളായി അവതരിപ്പിച്ചു.
ബഷീറിന്റെ കൃതിയിലെ ചാമ്പയ്ക്കയുടെ ചുവപ്പിൽനിന്ന് ആട്ടിൻപാലിന്റെ വെളുപ്പിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരത്തെ മനസ്സിന്റെ അസ്വസ്ഥതയിൽനിന്ന് സമാധാനത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയായി വി. രാജകൃഷ്ണൻ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വീരാൻകുട്ടി ഓർമിപ്പിച്ചു.
കുമാരനാശാന്റെ ‘വീണപൂവ്’ ഉൾപ്പെടെ രോഗം, മരണം, നശ്വരത തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങൾ സാഹിത്യത്തെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങളും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. കോവിഡ് മഹാമാരിക്ക് ശേഷമുള്ള സാഹിത്യം അതിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന സാഹിത്യത്തിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുമെന്നും ലോകത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കുന്ന രോഗാനുഭവങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെയും സാഹിത്യഭാവനയെയും മാറ്റിമറിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ആൽബേർ കാമ്യുവിന്റെ ‘ദ പ്ലേഗ്’, കാക്കനാടന്റെ ‘വസൂരി’ തുടങ്ങിയ കൃതികളും രോഗം സാഹിത്യത്തിൽ എങ്ങനെ ശക്തമായ ഒരു സാമൂഹിക-മാനസിക അനുഭവമായി മാറുന്നു എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളായി അദ്ദേഹം പരാമർശിച്ചു.

‘ഞാനിപ്പോൾ രോഗത്തെ ആസ്വദിക്കുകയാണ്’
അന്തരിച്ച എഴുത്തുകാരി അഷിതയുമായുണ്ടായ ഒരു സംഭാഷണവും വീരാൻകുട്ടി പങ്കുവച്ചു. ക്യാൻസർ ബാധിച്ച് നിരവധി തവണ കീമോതെറാപ്പിക്ക് വിധേയയായിരുന്ന അഷിതയോട് രോഗാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞത് — ‘വീരാൻകുട്ടി, ഞാനിപ്പോൾ രോഗത്തെ ആസ്വദിക്കുകയാണ്’ എന്നായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
രോഗത്തെ മാറ്റിനിർത്താനാകാത്ത ഒരു യാഥാർഥ്യമായി അംഗീകരിച്ച ശേഷം അതിനെ തന്നെ മറ്റൊരു സൗന്ദര്യാത്മക കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ കാണാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്കാണ് അഷിത എത്തിയിരുന്നതെന്ന് വീരാൻകുട്ടി വിശദീകരിച്ചു.
അതിന് സമാനമായൊരു ആത്മചികിത്സയാണ് ‘അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കുന്നില്ലെങ്കിലും’ എന്ന സമാഹാരത്തിലും കാണുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഈ പുസ്തകത്തിലെ ആതുരാനുഭവങ്ങൾ വേദനയുടെ നിലവിളികളായി മാത്രം നിൽക്കുന്നില്ല. അനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരാൾ അതിനുള്ളിലെ സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും കണ്ടെത്തി അതിനെ തന്നെ അതിജീവനത്തിന്റെ വഴിയാക്കി മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
ആലക്കോടിന്റെ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യത്തിന് പ്രശംസ
ചടങ്ങിൽ ആലക്കോടിന്റെ സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങളെയും വീരാൻകുട്ടി പ്രത്യേകം പ്രശംസിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന കാലത്തും തളിപ്പറമ്പ് മേഖലയിലെ ബാലവേദി പ്രവർത്തകനായിരുന്ന കാലത്തും ആലക്കോട് എത്തിയ അനുഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഓർത്തെടുത്തു. ബാലവേദി ശക്തമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു ആലക്കോടെന്നും അന്നത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ജോസ് പൂവത്തോക്കിനെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ ഒന്നര-രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടായി പ്രസാദ് മാഷിന്റെ നേതൃത്വത്തിലും നാട്ടുകാരുടെ പങ്കാളിത്തത്തിലും ആലക്കോട് നടക്കുന്ന സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭാവിക്ക് തന്നെ മാതൃകയാകാവുന്നതാണെന്ന് വീരാൻകുട്ടി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
പുസ്തകചർച്ചകൾ, പുസ്തകപ്രകാശനങ്ങൾ, സാഹിത്യസംവാദങ്ങൾ തുടങ്ങി വായനയെയും സാഹിത്യത്തെയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് നടക്കുന്ന നിരന്തരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആലക്കോടിനെ ശ്രദ്ധേയമായ സാംസ്കാരിക മണ്ണാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. സർഗ്ഗവേദി പോലുള്ള സാംസ്കാരിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ കേരളത്തിലുടനീളം സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ ‘മറ്റൊരു കേരളം’ എന്ന സ്വപ്നം കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കാനാകുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
പുസ്തകത്തിലെ ഓരോ കവിതയ്ക്കും പിന്നിലുള്ള അനുഭവങ്ങളും അതിന്റെ ആന്തരികമായ ‘രഹസ്യങ്ങളും’ വായനക്കാരൻ തന്നെ കണ്ടെത്തേണ്ടതാണെന്നും വീരാൻകുട്ടി പറഞ്ഞു. ഓരോ കവിതയുടെയും അർഥതലങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി വിശദീകരിച്ച് വായനയുടെ കൗതുകം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
വേദനകളെ വിലാപമാക്കി നിർത്താതെ അതിജീവനത്തിന്റെ അനുഭവമാക്കി മാറ്റുന്ന കവിതകളുടെ സമാഹാരമാണ് ‘അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കുന്നില്ലെങ്കിലും’. ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ഇടങ്ങളിൽനിന്നുപോലും സൗന്ദര്യവും വിശ്വാസവും കണ്ടെത്താനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ശ്രമമാണ് സിനി തോമസിന്റെ കവിതകളിലൂടെ വായനക്കാരന് മുന്നിലെത്തുന്നത്.
