‘ആത്രേയകം’ മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ബദൽ വായനയുടെ ശക്തമായ അടയാളം

തിരുവനന്തപുരം: മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ അംഗീകാരങ്ങളിലൊന്നായ 50-ാമത് വയലാർ രാമവർമ്മ സാഹിത്യ പുരസ്കാരം എഴുത്തുകാരിയും അധ്യാപികയുമായ ആർ. രാജശ്രീയ്ക്ക്. രാജശ്രീയുടെ ‘ആത്രേയകം’ എന്ന നോവലാണ് 2026ലെ പുരസ്കാരത്തിന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്. ഒരു ലക്ഷം രൂപയും പ്രശസ്ത ശിൽപി കാനായി കുഞ്ഞിരാമൻ വെങ്കലത്തിൽ നിർമിച്ച ശിൽപവും പ്രശസ്തിപത്രവുമാണ് പുരസ്കാരമായി ലഭിക്കുക.

ഒ. വി. ഉഷ, സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ, വി. വി. വിജയകുമാർ എന്നിവർ ഉൾപ്പെട്ട ജൂറിയുടെ ശുപാർശ വയലാർ രാമവർമ്മ മെമ്മോറിയൽ ട്രസ്റ്റ് അംഗീകരിച്ചാണ് പുരസ്കാരം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. പ്രസക്തമായ പുരസ്കാര വർഷത്തിന് മുമ്പുള്ള അഞ്ച് വർഷത്തിനിടെ ആദ്യപതിപ്പായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളത്തിലെ മൗലിക സാഹിത്യകൃതികളിൽനിന്നാണ് പുരസ്കാരത്തിനുള്ള കൃതി പരിഗണിച്ചത്.

വയലാർ രാമവർമ്മയുടെ 50-ാം ചരമവാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് സംഘടിപ്പിച്ച ‘വയലാർ വർഷം 2025–26’ പരിപാടികളുടെ സമാപനത്തോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഇത്തവണത്തെ പുരസ്കാര സമർപ്പണം. ഒക്ടോബർ 27ന് വൈകിട്ട് 5.30ന് തിരുവനന്തപുരം നിശാഗന്ധി ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നടക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ പുരസ്കാരം സമർപ്പിക്കും.

‘ആത്രേയകം’; മഹാഭാരതത്തെ മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ വായിക്കുമ്പോൾ

ആർ. രാജശ്രീയുടെ സാഹിത്യയാത്രയിൽ നിർണായകമായൊരു വഴിത്തിരിവാണ് ‘ആത്രേയകം’. മഹാഭാരതത്തെ അതിലെ പതിവ് നായകകേന്ദ്രിതമായ ആഖ്യാനത്തിൽനിന്ന് മാറ്റിനിർത്തി, ഇതിഹാസത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കുകളിൽ ജീവിച്ച മനുഷ്യരിലേക്കാണ് നോവൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നത്.

രാജാക്കന്മാരുടെയും യുദ്ധങ്ങളുടെയും വിജയപരാജയങ്ങളുടെയും ചരിത്രത്തിന് അപ്പുറത്ത്, ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആഘാതം ഏറ്റുവാങ്ങിയ മനുഷ്യർ ആരായിരുന്നു എന്ന ചോദ്യമാണ് നോവൽ ഉയർത്തുന്നത്.

ഇതിഹാസങ്ങളിൽ വലിയ ഇടം ലഭിക്കാത്ത, രാജാധികാരത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ഭൂപടങ്ങൾക്ക് പുറത്തുള്ള ആത്രേയകം എന്ന ദേശമാണ് നോവലിന്റെ കേന്ദ്രഭൂമിക. രോഗികളും അനാഥരും നിഷ്കാസിതരും സാമൂഹികമായി തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവരും അഭയം തേടിയെത്തുന്ന ഇടമാണത്. ഔഷധഗന്ധവും മനുഷ്യസ്നേഹവും ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു സമാന്തര ലോകം.

മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നോവലിനെ പ്രസാധകർ തന്നെ ഇതിഹാസങ്ങളിൽ ഇടം നേടാതെ പോയ ഒരു അജ്ഞാതദേശത്തിന്റെ കഥയായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ആത്രേയകത്തിലേക്ക് അഭയം തേടിയെത്തുന്ന നിരമിത്രൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ധർമ്മം, അധർമ്മം, പാപം, പുണ്യം, ജയം തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത ധാരണകളെ നോവൽ പുനർവായിക്കുന്നു.

ശിഖണ്ഡിക്ക് പകരം നിരമിത്രൻ

‘ആത്രേയക’ത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സവിശേഷതകളിലൊന്നാണ് മഹാഭാരതത്തിലെ ശിഖണ്ഡി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ രാജശ്രീ പുനർസൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്.

നോവലിൽ ‘ശിഖണ്ഡി’ എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കാതെ ‘നിരമിത്രൻ’ എന്ന പേരിലാണ് കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ശരീരത്തെയും ലിംഗത്തെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള സാമൂഹിക നിർവചനങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ഒരാളായി നിരമിത്രൻ വളരുന്നു.

ശരീരത്തിന്റെ പേരിൽ അപമാനിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യന്റെ വേദനയെ ഒരു ഇതിഹാസ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ദുരന്തമായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കാതെ, അവന്റെ അന്തസ്സിനും സ്നേഹത്തിനും സ്വതന്ത്രമായ വ്യക്തിത്വത്തിനും ഇടം നൽകുകയാണ് രാജശ്രീ ചെയ്യുന്നത്.

ഇതോടെ ഭീഷ്മവധത്തിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരു ‘ഉപകരണം’ എന്ന പരമ്പരാഗത വായനയിൽനിന്ന് നിരമിത്രൻ മാറുന്നു. അയാൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെയും അനുഭവങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയുന്ന, അധികാരത്തിന്റെ കപടതയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യനായി മാറുന്നു.

അധികാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന് പകരം അരികിലുള്ളവരുടെ ചരിത്രം

രാജശ്രീയുടെ നോവലിന്റെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയമാനം ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നു. ചരിത്രം എഴുതുന്നത് അധികാരമുള്ളവരാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവിൽനിന്നാണ് ‘ആത്രേയകം’ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്.

രാജാക്കന്മാരുടെ വിജയങ്ങളെ മഹത്വവത്കരിക്കുന്ന കഥകൾ എങ്ങനെയാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്? യുദ്ധത്തിലെ ക്രൂരതകൾ എങ്ങനെയാണ് വീരകഥകളായി മാറുന്നത്? ഭരണാധികാരികളുടെ താൽപര്യങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ‘ധർമ്മം’ എന്ന പേരിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്?

ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളാണ് നോവൽ ഉയർത്തുന്നത്.

നോവലിലെ കഥാകാലക്ഷേപസംഘങ്ങൾ ഇതിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണമാണ്. അധികാരത്തിന്റെ ക്രൂരതകളെ ജനങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ മഹത്വവത്കരിക്കുന്ന ഒരു ആഖ്യാനനിർമാണ സംവിധാനമായി അവയെ വായിക്കാം. ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ജീവിതത്തിലെ പ്രചാരണ സംവിധാനങ്ങളുമായി പോലും ഈ സങ്കൽപ്പത്തിന് സാമ്യം കണ്ടെത്താനാകും.

അർജുനനും കൃഷ്ണനും മറ്റൊരു വെളിച്ചത്തിൽ

പരമ്പരാഗത മഹാഭാരത വായനയിൽ ധർമ്മത്തിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള നായകരായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെയും രാജശ്രീ മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ നോക്കുന്നു.

പ്രത്യേകിച്ച് അർജുനന്റെ കഥാപാത്രത്തെ വീരതയുടെ ഏകമാനമായ പ്രതീകമായി കാണാതെ, അധികാരത്തിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും കാപട്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പുനർവായിക്കുകയാണ് നോവൽ.

ഖാണ്ഡവദഹനത്തിന്റെ ഓർമ്മയും നാഗജനതയുടെ നശീകരണവും പ്രകൃതിയുടെ ചൂഷണവും നോവലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വായനയിൽ പ്രധാനമാകുന്നു. മനുഷ്യന്റെ അധികാരലോലുപതയ്ക്കെതിരെ പ്രകൃതിയും അതിന്റെ ജൈവികതയും പ്രതിരോധിക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണ് ‘ആത്രേയകം’ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

ഇതോടെ നോവൽ ഒരു പുരാണപുനരാഖ്യാനം എന്നതിൽനിന്ന് മാറി അധികാരം, പരിസ്ഥിതി, ജാതി, ലിംഗം, ശരീരം, യുദ്ധം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള സമകാലിക രാഷ്ട്രീയ വായന കൂടിയായി മാറുന്നു.

സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ചുള്ള രാജശ്രീയുടെ വേറിട്ട കാഴ്ച

രാജശ്രീയുടെ രചനകളുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ സ്ത്രീജീവിതവും സ്ത്രീയുടെ സ്വത്വവുമുണ്ട്. എന്നാൽ അവരുടെ സ്ത്രീപക്ഷ സമീപനം പുരുഷവിരോധത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

സ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തിലും തീരുമാനങ്ങളിലും ജീവിതത്തിലും കുടുംബവും സമൂഹവും ഭരണകൂടവും അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന അധികാരരൂപങ്ങളെയാണ് എഴുത്തുകാരി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്.

കുന്തി, ദ്രൗപദി തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളെയും പരമ്പരാഗത ‘മഹത്തായ സ്ത്രീ’ എന്ന ഏകമാന നിർവചനത്തിനുള്ളിൽ നിർത്താതെ, അധികാരബന്ധങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ മനുഷ്യരായി നോവൽ വായിക്കുന്നു.

അതേസമയം ആത്രേയകത്തിലെ ഇള പോലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ അറിവും ചികിത്സയും സ്വാശ്രയത്വവും പ്രകൃതിയുമായുള്ള സഹജീവിതവും സ്ത്രീയുടെ ശക്തിയുടെ മറ്റൊരു രൂപമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

‘കല്യാണി...’യിൽ നിന്ന് ‘ആത്രേയക’ത്തിലേക്ക്

ആർ. രാജശ്രീയുടെ എഴുത്തുയാത്ര പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ‘ആത്രേയകം’ ഒരു പെട്ടെന്നുണ്ടായ വഴിത്തിരിവല്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും.

അവരുടെ ആദ്യ നോവലായ ‘കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത’ വടക്കേ മലബാറിന്റെ നാട്ടുഭാഷയും ഗ്രാമീണ ജീവിതവും അധ്വാനിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ അനുഭവങ്ങളും ശക്തമായി ആവിഷ്കരിച്ച കൃതിയായിരുന്നു.

ഫെയ്‌സ്ബുക്കിൽ അധ്യായങ്ങളായി പുറത്തുവന്ന ഈ നോവൽ പിന്നീട് പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വലിയ വായനാസ്വീകാര്യത നേടുകയും ചെയ്തു. 2021ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരവും കൃതിയെ തേടിയെത്തി.

‘ആത്രേയകം’ എത്തുമ്പോൾ ആ എഴുത്തിന്റെ പരിധി ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെയോ പ്രദേശത്തിന്റെയോ സ്ത്രീജീവിതത്തിൽനിന്ന് ഇതിഹാസത്തിന്റെ വിശാലമായ ഭൂമികയിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു.

എന്നാൽ കേന്ദ്രത്തിൽ ഇപ്പോഴും അതേ ചോദ്യം തന്നെയാണ് — അധികാരത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക ചരിത്രത്തിൽ ഇടം ലഭിക്കാത്ത മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം എവിടെയാണ്?

ഗവേഷകയിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധേയ നോവലിസ്റ്റിലേക്ക്

1977 ജൂലൈ 22ന് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ പറശ്ശിനിക്കടവിൽ ജനിച്ച ആർ. രാജശ്രീ തലശ്ശേരി ഗവ. ബ്രണ്ണൻ കോളേജിലെ മലയാളവിഭാഗത്തിലും ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിലും അധ്യാപികയാണ്. സാഹിത്യ വിമർശനം, സ്ത്രീപഠനം, ജനപ്രിയ സാഹിത്യം, പുരാവൃത്തങ്ങളിലെ സ്ത്രീജീവിതം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ അവർ നടത്തിയ അക്കാദമിക ഇടപെടലുകൾ അവരുടെ സർഗ്ഗരചനകളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

‘നായികാനിർമ്മിതി: വഴിയും പൊരുളും’, ‘അപസർപ്പകാഖ്യാനങ്ങൾ: ഭാവനയും രാഷ്ട്രീയവും’, ‘കൃഷ്ണനു വേണ്ടിയുണ്ടായ പെണ്ണുങ്ങൾ’ തുടങ്ങിയ പഠനഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട ഗവേഷണപരമായ കാഴ്ചപ്പാടാണ് പിന്നീട് അവരുടെ നോവലുകളിലും ശക്തമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ‘ആത്രേയകം’ ഒരു പുരാണകഥയുടെ പുനരാഖ്യാനം മാത്രമല്ല; പുരാവൃത്തത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ഗവേഷകമനസ്സിന്റെ സർഗ്ഗാത്മക ഇടപെടൽ കൂടിയാണ്.

വായനാലോകത്ത് സജീവമായ ചർച്ച

പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് പിന്നാലെ തന്നെ ‘ആത്രേയകം’ വായനാലോകത്ത് ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതുറന്നിരുന്നു. മഹാഭാരതത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെയും പശ്ചാത്തലങ്ങളെയും പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കൃതിയായാണ് വിവിധ വായനകളും ചർച്ചകളും നോവലിനെ വിലയിരുത്തിയത്. തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കണ്ണിലൂടെ മഹാഭാരതത്തെ പുനർവായിക്കുന്നതും സ്ത്രീജീവിതത്തിന്റെ സംഘർഷങ്ങളെ വ്യത്യസ്തമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് കൃതിയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടത്.

മഹാഭാരതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മലയാളത്തിലെ പുനരാഖ്യാന പാരമ്പര്യത്തിൽ ‘രണ്ടാമൂഴം’, ‘ഇനി ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ’ തുടങ്ങിയ കൃതികൾ പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, രാജശ്രീയുടെ ‘ആത്രേയകം’ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത് പ്രധാന നായകരെക്കാൾ ചരിത്രത്തിന്റെ അരികുകളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ട മനുഷ്യരെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിലൂടെയാണ്.

പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള മറ്റൊരു നീതി

നോവലിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ മറ്റൊരു തലമാണ് പരിസ്ഥിതി രാഷ്ട്രീയം.

വനം വെറും വിഭവമല്ലെന്നും ഭൂമി വെറും കീഴടക്കാനുള്ള പ്രദേശമല്ലെന്നും ‘ആത്രേയകം’ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ അധികാരവ്യാമോഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രകൃതിയെ നിശ്ശബ്ദമായ ഇരയായി കാണാതെ, സ്വന്തം നിലനിൽപ്പിനായി പ്രതികരിക്കുന്ന ജീവശക്തിയായാണ് നോവൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആത്രേയകം ഒരു ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഇടം മാത്രമല്ല. അധികാരത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം കൂടിയാണ്.

അമ്പതാം വയലാർ; അംഗീകാരത്തിന്റെ ചരിത്രനിമിഷം

1977ൽ ആരംഭിച്ച വയലാർ രാമവർമ്മ സാഹിത്യ പുരസ്കാരം മലയാളത്തിലെ പ്രധാന സാഹിത്യ പുരസ്കാരങ്ങളിലൊന്നായി അരനൂറ്റാണ്ട് പിന്നിടുമ്പോഴാണ് ആർ. രാജശ്രീയുടെ ‘ആത്രേയകം’ അമ്പതാമത് പുരസ്കാരത്തിന് അർഹമാകുന്നത്.

ഇത് രാജശ്രീയുടെ വ്യക്തിപരമായ നേട്ടം മാത്രമല്ല. മുഖ്യധാരാ ചരിത്രത്തിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് സംസാരിക്കുന്ന സാഹിത്യത്തിന് ലഭിച്ച ശ്രദ്ധേയമായ അംഗീകാരം കൂടിയാണ്.

2026ൽ തന്നെ രാജശ്രീക്ക് പത്മപ്രഭാ പുരസ്കാരവും ലഭിച്ചിരുന്നു. ‘ആത്രേയകം’ എന്ന കൃതിയുടെ സാഹിത്യപ്രാധാന്യത്തിന് ലഭിച്ച പുതിയ അംഗീകാരമായി വയലാർ പുരസ്കാരത്തെ കാണാം.

‘ജയം’ എന്ന വാക്കിനെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന നോവൽ

‘ആത്രേയകം’ ഒടുവിൽ ചോദിക്കുന്നത് വളരെ ലളിതവും അതേസമയം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നതുമായ ഒരു ചോദ്യമാണ്:

കൊന്നും കീഴടക്കിയും നേടിയ വിജയം യഥാർഥത്തിൽ ആരുടേതാണ്?

മറ്റൊരാളെ കീഴടക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ യഥാർഥത്തിൽ തന്റെ തന്നെ നിഴലിനെയാണോ കീഴടക്കുന്നത്?

ഇതിഹാസത്തിലെ ജയപരാജയങ്ങളെ മറികടന്ന് മനുഷ്യന്റെ നിലനിൽപ്പിലേക്കാണ് രാജശ്രീയുടെ അന്വേഷണം എത്തുന്നത്. അധികാരത്തേക്കാൾ സ്നേഹത്തിനും ഹിംസയേക്കാൾ കരുണയ്ക്കും അധിനിവേശത്തേക്കാൾ സഹജീവിതത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു ബദൽ നീതിശാസ്ത്രമാണ് നോവൽ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

അതിനാൽ ആർ. രാജശ്രീയുടെ 50-ാമത് വയലാർ പുരസ്കാരം ഒരു എഴുത്തുകാരിക്ക് ലഭിച്ച അംഗീകാരം എന്നതിനപ്പുറം, മലയാള നോവൽ സാഹിത്യത്തിൽ അരികിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങൾക്കും ബദൽ ചരിത്രവായനകൾക്കും ലഭിച്ച അംഗീകാരം കൂടിയാണ്.

‘കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത’യിലൂടെ മലബാറിലെ സാധാരണ സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന എഴുത്തുകാരി, ‘ആത്രേയകം’ വഴി മഹാഭാരതത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. ആ യാത്രയിൽ അവർ കണ്ടെത്തിയത് പുതിയൊരു ഇതിഹാസമല്ല; ഇതിഹാസം മറച്ചുവെച്ച മനുഷ്യരെയാണ്.

അതാണ് ‘ആത്രേയക’ത്തിന്റെ ശക്തിയും, അമ്പതാം വയലാർ പുരസ്കാരത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും.